Destandaki Kürt ethosunu, yani etiğini, ahlakını, ruhsallığını, değer ve özgürlük geleneğini en iyi sanat ve edebiyat görünür kılabilirdi. Kendi tarihini etik, estetik, politik dokunuşlarda bulunarak güncelle buluşturmanın olmazsa olmazıydı bu. Ne kadar anlaşıldı acaba?
Destan, insan var oldukça devam edecek edebi türlerin başında gelmektedir. İçinde bulunduğumuz uzay çağına atfedilen bitimler, tarihi çizgisel bir ilerleme ile okuma ısrarından vazgeçememiş edebi kuramlar destanı miadını doldurmuş bir tür olarak lanse etmekte, bilim-kurguyu insan zihnine sıçrama adı altında tek seçenek olarak dayatmaktadır. Oysa ki aynı rüyayı hala görüyor olmamız, üzerimizdeki etkisinin hala aynı olması bu kuramların mahkumiyetinin kanıtıdır.
Bu kitap Kürtçe yazıldıysa, neden çeviri olduğuna dair bir şey yok. Eğer hem Kürtçe hem de Türkçe yazıldıysa, anadile dönüşü tam olarak nerede? Ki Türkçe yazmayı bırakıp, Kürtçe yazmaya devam ettiğini kendisi söylüyor. En azından birkaç ay bu kitap Türkçe basılmasaydı ne olurdu?
Bürokrasi, biçimseli içerik, içeriği biçimsel sanmaya mahkûm oluyor. Devletin erekleri bürokrasinin erekleri ve bürokrasinin erekleri de devletin erekleri durumuna dönüşüyor. Bürokrasi, kimsenin içinden kaçamayacağı bir daire oluşturuyor. Bürokrasinin hiyerarşisi, bilginin hiyerarşisi durumuna geliyor.